Jedan od najvećih srpskih pozorišnih, radio, televizijskih, filmskih i estradnih glumaca i komičara bivše SFRJ Milosav Mija Aleksić rođen je 26. septembra 1923. godine u Gornjoj Crnući, kod Gornjeg Milanovca.

Još kao dete se, sa ocem Velimirom, majkom Sinđom i sestrom, preselio u Kragujevac, gde je završio osnovnu školu i gimnaziju. Kada je imao 14 godina napravio je svoje prve glumačke korake igrajući u školskoj predstavi. Srećno je preživeo masovno streljanje stanovništva u Kragujevcu u oktobru 1941. Od oslobođenja, pa do 1948. godine bio je član Narodnog pozorišta u Kragujevcu, igrajući u komadima Branislava Nušića i Jovana Sterije Popovića.

Posle završetka srednje škole upisao je Pravni fakultet u Beogradu, ali ga je na nagovor prijatelja napustio zbog glume. Bio je član Narodnog pozorišta u Beogradu (od 1949. do 1951.) i Jugoslovenskog dramskog pozorišta (od 1951. do 1965.), a zatim se ponovo vratio u Narodno pozorište, gde je i završio svoju pozorišnu karijeru. Nastupao je i u Ateljeu 212 i na drugim drugim scenama, a od 1977. godine bio je u statusu slobodnog umetnika.

Mija Aleksić je dostigao sam vrh umetničkog glumačkog stvaralaštva u Nušićevim, Gogoljevim i Molijerovim komadima, kao u brojnim filmovima, TV serijama, na radiju  i na estradi.

Svoju prvu filmsku ulogu imao je u filmu Puriše Đorđevića „Opštinsko dete“, a na prostorima bivše Jugoslavije proslavio se rolom u filmuLjubomira Radičevića „Ljubav i moda“ iz 1960 godine

Najveću popularnost stekao je na radiju („Veselo veče“), posebno u TV serijama Radivoja Lole Đukića („Servisna stanica“, „Ogledalo građanina Pokornog“, „Deset zapovesti“...), a jedan od partnera mu je bio Miodrag Petrović Čkalja. Poslednja uloga ovog vanserijskog umetnika bila je u filmu Gorana Paskaljevića „Tango Argentino“ iz 1992. godine.

Za svoju višedecenijsku umetničku delatnost dobio je mnogobrojne nagrade i priznanja: Dobričin prsten, najveća glumačka nagrada za životno delo, 1982, Nušićeva nagrada za životno delo glumcu komičaru, 1990. godine, Zlatna arena za najbolju glavnu mušku ulogu u filmu „Dr“ na Filmskom festivalu u Puli 1962, Sterijina nagrada, za najbolje glumačko ostvarenje, za ulogu u predstavi „Zvono našeg profesora“, 1976. godine, Statueta Ćuran, za ulogu u predstavi „Put oko sveta“, na Danima komedije u Jagodini 1973. godine, Oktobarska nagrada grada Beograda, 1961, Sedmojulska nagrada, 1976, Statueta Joakim Vujić, koju Teatar "Joakim Vujić" (danas Knjaževsko - srpski teatar) iz Kragujevca) dodeljuje svake godine, na Sretenje, 15. februara, 1985, Kristalna prizma 1993. za filmsku umetnost i nauku i Specijalna Sterijina nagrada za životno delo.

Kulturni centar iz Gornjeg Milanovca je 2013. obeležio 90 godina od rođenja Mije Aleksića, a njemu u čast je 2018. ustanovljena glumačka nagrada „Mija Aleksić”, koja se dodeljuje glumcu za izuzetan doprinos umetnosti glume. Na Danima komedije u Jagodini dodeljuje se i nagrada stručnog žirija „Mija Aleksić“za najbolju predstavu u celini.

Mija Aleksić je umro 12. marta 1995. godine u Beogradu, a sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

Živomir Milenković