Poznati srpski književnik Radoje Domanović rođen je u selu Ovsište 16. februara 1873. a umro u Beogradu 4. avgusta 1908. godine.

Domanićev deda Milić Domanović je doseljenik iz Hercegovine sa jedne visoravni između Trebinja i Nevesinja. Po dolasku u okolinu Kragujevca radio je i služio je kod, sina poznatog ustanika i Karađorđevog vojvode Pavla Cukića,  Simeona Cukića. Vrednim radom i oštroumnošću uspeva da od najamnog radnika postane slobodan i imućan domaćin. Uskoro dobija sinove Aleksu i Miloša - Radojevog oca, koje uspeva da odškoluje na bogosloviji. Po završetku studija Miloš se zaposlio kao učitelj u seoskoj školi u Ovsištu i ženi se Persidom, ćerkom Simeona Cukića, sa kojom dobija sina Radoja. 

Radoje Domanović detinjstvo provodi u susednom selu Gornje Jarušice, gde i danas živi porodica Domanović, i tu završava osnovnu školu. Gimnaziju završava u Kragujevcu, a potom i  Filozofski fakultet na Velikoj školi u Beogradu. Kao profesor srpskog jezika radio je u gimnazijama u Vranju, Pirotu i Leskovcu. Oženio se 1895. godine učiteljicom Natalijom sa kojom je imao ćerku Danicu i sinove Dragišu, koji je umro ubrzo po rođenju, i Zorana.

Najveći uticaj na Domanićev izraz u književnosti imali su majka Persida, koja je svojom ljubavlju i nežnošću sina učila o srpskoj narodnoj poeziji, čojstvu i hrabrosti srspkog seljaka, i otac Miloš, kao imućan seoski gazda i učitelj. Shodno tome Radoje je postao beskompromisan i hrabar, britkog i provokativnog jezika. On je prvi pravi satiričar među srpskim realistima i tvorac srpske satirične pripovetke.

Najznačajnije pripovetke su: Danga, Vođa, Stradija, Mrtvo more, Kraljević Marko po drugi put među Srbima, Razmišljanje jednog običnog srpskog vola, Ukidanje strasti, Pozorište u palanci, Glasam za slepce, Naša posla (Dogovor kuću gradi) i mnoge druge. Četiri Domanićeva dela pretočena su na platno,  Boj na Kosovu, Kraljević Marko po drugi put među Srbima, Pripovedanja Radoja Domanovića i Neka čudna zemlja.

Često progonjen  i otpuštan sa posla zbog politčkih uverenja, nakon pada režima kralja Aleksandra Obrenovića 1903. godine pokreće politički list „Stradija“. Nezadovoljan i usamljen odao se boemskom načinu života, sve više alkoholu. Umro je u Beogradu 4. avgusta 1908. godine u 35 godini života.

Rodna kuća Radoja Domanovića u selu Ovsište

U Srbiji veliki broj osnovnih škola i biblioteka nosi ime Radoje Domanović, u Leskovcu, Surdulici, Rači, Topoli i Velikoj Plani.  Zadužbina „Radoje Domanović“ dodeljuje nagradu sa istim imenom. Nakon restauracije 2015. godine u rodnoj kući u Ovsištu smešten je ogranak biblioteke „Radoje Domanvić“ iz Topole.

Lj.Marković